Sokak cocuklari
5/6/2008 · Kategori: Sinema-Film
Sokakta sikca görüp belki de kafamizi cevirdigimiz, bazen yüzsüzlüklerine kizdigimiz, bazen acidigimiz ama asla kolaylikla anlayamayacagimiz sokak cocuklari..
Secimlerimizde, tercihlerimizde kendi kararlarimizi verdigimizi saniyoruz ama hayir, verdigimizi düsündügümüz kararlar aslinda sadece cevremizin ve sosyal konumumuzun bize dayattiklari.
Bu filmi tekrar tekrar izlemek lazim. Sahip olduklarimizin bize verdigi güveni görebilmek ve aslinda kendimiz dedigimiz seylerin ne kadarini kosullar sayesinde sahip oldugumuzu anlamak icin.
15 yorum yazılmıştır
Yazan:beyaztuval | Tarih: 16/9/2008Konu: Hala mı Sokak Çocukları?
Yazan:Melindunyasi | Tarih: 15/9/2008Neredesin?
Konu: özledim çoook!!
Yazan:benmeral | Tarih: 10/9/2008MV
nerelerdesin?
bir çıt!!
bir ses
:)
Konu: Özlemle Merhaba
Yazan:beyaztuval | Tarih: 30/8/2008Ne güzel bir konuya değindin ve çok güzel bir sadelikle açıklıkla ifade ettin. Bizim olan şeyler ne kara bizim, biz ne kadar biziz ve ötekilerin farkları nereden doğuyor? Bir çoğu bizim dışımızda bize sunulanlarla ilintili...
Sayfanın yeni formatı çok güzel olmuş...
Sevgiyle,
==========
Tesekkür ederim meralcim. Yorumunu görmek ne hos blogumda..
Düzenleyen MesajinizVar gün: 12/9/2008 saat: 20:46
Konu: ?
Yazan:benmeral | Tarih: 20/7/2008Neden yazmıyorsun? Yoksa sıkıldın mı?
Konu: Merhaba
Yazan:beyaztuval | Tarih: 12/7/2008Merhabar MV,
Bir sıcak yaz merhabası vereyim dedim...
Sevgiyle,
Konu: Sen de...
Yazan:benmeral | Tarih: 7/7/2008Sen de çok seyrek yazıyorsun. Çok seyrek...
Konu: Merhaba
Yazan:beyaztuval | Tarih: 2/7/2008Merhabalar, özledim seni çoook
ne zamandır uğrayamadım... Neler yapar MV, nasıldır diye düşünsem de ara ara...
kendine çok iyi bak, sevgilerimi bırakıp kaçıyorum; şimdilik...
Konu: Filmler
Yazan:Gathering | Tarih: 10/6/2008Geçenlerde bir film izledim. Geçen yıl almıştım ve bir türlü izleyememiştim. Ancak izlediğime ve izleyeceğime bin pişman oldum. Yara. Yelda Reynould başrolde. Beğenirim onu... Ama dediğim gibi. Pişmanlık ki bin türlü. Bundan böyle sizin izleyip önerdiğiniz filmleri alıp izlemeyi düşünüyorum. Film seçme konusunda acayip yeteneksizim.
Konu: Anlamak...
Yazan:atesinsesi | Tarih: 9/6/2008
Anlamak aslında öyle kolay ki... Sadece görmeyi bilmek gerekiyor...
''Hayat seçimlerimizden ibarettir'' derim hep... Ama bazen, hayat dediğimiz oyun bizlere seçme hakkı sunmuyor...
Ve unuttuğumuz bir şey var ki; o küçümsediğimiz, anlamadığımız ve yok saydığımız ''herşey'' biz'im... İnsan kendini nasıl görmez ki... Ve insan kendine nasıl bu denli bencil olabilir ki... Neyse, sustum...
Teşekkürler, anlamlı ve bir o kadar gerçeği yansıtan bu satırlar için...
Sevgi ve umut ile...
Konu: ...
Yazan:Asitavandas | Tarih: 9/6/2008her çocuk yeni bir dünya
ama bu dünya yeni değil hala
oldukça eski
sevgiyle
Konu: Martı izleri
Yazan:Melindunyasi | Tarih: 8/6/2008Duyasın diye beni
İncelir sözlerim bazen
Kumsaldaki martı izleri gibi.
Gerdanlık,sarhoş çıngırağım benim
senin üzümler kadar pürüzsüz ellerin için.
Seyrederim sözlerimi uzaktan,
Senindir benim olmaktan çok
Tırmanırlar eski acıma sarmaşıklar gibi.
Tırmanırlar nemli duvarlara
Sensin bu acımasız oyunun suçlusu
Kaçan kaçana karanlık mağaramdan.
Her şeyi dolduruyorsun her şeyi.
Senden önce yerleştiler oturduğun yanlızlığa,
hüznüme senden çok alıştılar
Söylesinler istiyorum,sana söylemek istediklerimi
duyasın diye,duymanı istediğim gibi beni.
Hala sürükler onları kader rüzgarı.
Devirir bazen düş kasırgaları.
Başka sesleri dinlersin acılı sesimde.
Eski ağızların ağıtları,eski yakarışların kanları
Sev beni dostum.Bırakma beni,izle beni
izle dostum bu keder dalgasında.
Ama sevginle boyanıyor sözlerim.
her şeyi dolduruyorsun her şeyi
Sonsuz bir gerdanlığa çeviriyorum tümünü
beyaz ellerin için,üzümler kadar pürüzsüz.
Pablo Neruda
***************************
Bana üniversite yillarimi hatirlattiniz, ne cok severdim Neruda`nin bu siirini. Kac kez okumusumdur kimbilir. Her aninin ayri bir kokusu var, her siirin oldugu gibi..
Düzenleyen MesajinizVar gün: 9/6/2008 saat: 17:02
Konu: ...
Yazan:beyaztuval | Tarih: 8/6/2008hayat zor..
sokaklarda olsan da olmasan da.
ruhun hiç bir yerde özgür değil..yada o kadar cesur değiliz
her ne kadar ben farklıyım diye sivrilsek de toplumun bir yerlerinde
ailemiz ve onlardan aldıklarımız bizi her zaman dizginliyor
bazen, bu iyi bir şey mi acaba diye düşünmüyor değilim..
*******************
Kesinlikle katiliyorum. Biz dogmadan zaten bizi cevreleyen sinirlar olusmus oluyor.
Düzenleyen MesajinizVar gün: 8/6/2008 saat: 11:17
Konu: Daha mutlu olurdum sanırım...
Yazan:beyaztuval | Tarih: 7/6/2008Blogumdan çıkıp, PC'yi kapatmak üzereydim ki yorumunu gördüm. Hoş bir tesadüf oldu. Dediğim gibi kırk yılda bir uğruyorum bloguma ve uğradığımda denk gelmemize hakikaten sevindim. Dediğin gibi... Eğer bir fubol maçı izlemekten mutlu olabilseydim... En azından harala gürele geçerdi zaman. Düşünmeye fırsat kalmazdı. Daha iyi olurdu sanırım ama ruhuma ters. Bu konuda yapılacak bir şey yok. Geç kalınmış bir vaka benimki.
Hatırla Sevgili bitti, çok şükür. Telef oluyordum izlerken... Yaşar ile Işık'ın ayrıldıkları sahnede, Necdet'in adada konuştukları sahnede, Işık ile Harun teknede giderken, Güzide ile Necdet iskelede birbirine sarılırken, Zeynep parmağına bocuk boncuk yüzüğü takarken... Anlayacağın pek çok yerde telef oldum ben. Bir daha dizi mizi izlemem. Benim derdim bana yetiyor şekerim.
Sevgiler
Konu: Bana bir mesaj vardı...
Yazan:Asitavandas | Tarih: 7/6/2008:)
Mesajını okudum ama ancak uğrayabildim. Nasılsın? Güzel mesajlar bırakıyorsun hep. Çok uzun zamandır sinemaya gitmiyorum. Özendim çok.
Konu: Haydi gemilere!....
Toplumun ve dışsal ögelerin bizi biz yapan veya daha doğrusu bizi biz yapmayan şartlandırmalarına baş kaldırmak,kendi içimizde yeni bir yolculuğa çıkmakla,yeni bir özgürluk ve umut dalgasının ruhumuzu sarmasıyla başlayabilir ancak.Birde hiç istemesek bile bir göç dalgası sürükleyiverir tanımadığımız bilmediğimiz denizlere.Bu durumda da değişmeye başlarız ya bir sokak çocuğu,ya bir yazar,ya yeni bir aşık olmak bekliyor olabilir bizi.Kararlarımızdan çok şartlar daha etkendir bu durumda.Bır ses duyulur içimizden gelen yahut uzaktan haykırılan:Haydi gemilere!....
************************
Kendi ellerimizle hapisaneler insa ediyoruz, o hapisanelere bir kutsiyet yüklüyoruz. Ve bunun altinda eziliyoruz. Bir de bakiyoruz toplumsal degerler bizi icimizdeki tanridan ya da tanricadan öyle bir uzaklara itmis ki keskelerle yasamaya alismis oluyoruz.
Düzenleyen MesajinizVar gün: 7/6/2008 saat: 23:56